فردا

تابوتم از کوچه ات میگذرد............

چشم مپوشان...............

این مرده همان است

که بیمار تو بود

هی کافه چی.................

 قهوه ام را شیرین کن اون روزها که تلخ میخوردم

روزگارم شیرین بود..............

 فکر می کردم که تو همدردی

اما تو هم دردی...

با تو نیستم تو نخوان با خودم زمزمه میکنم . . . من خوبم ....من آرامم......من قول داده ام فقط کمی تو را کم اورده ام یادت هست؟ میگفتم در سرودن تو ناتوانم؟ واژه کم می اورم برای گفتن دوستت دارمها؟ حالا تـــمــــــــام واژه ها در گلویم صف کشیده اند با این همه واژه چه کنم؟ تکلیف اینهمه حرف نگفته چه می شود؟ باید حرفهایم را مچاله کنم و بر گرده باد بیاندازم باید خوب باشم من خوبم ....من آرامم......من قول داده ام فقط کمی بی حوصله ام آسمان روی سرم سنگینی میکند روزهایم کش امده هر چه خودم را به کوچه بی خیالی میزنم باز سر از کوچه دلتنگی در میاورم روزها تمام ابرهای اندوه در چشمان منند ولی ن

یا انصراف

سـکـــــــه ی زنـدگـیم شـیـــــــر نـدارد امــــــــا هـمـیـن خـطـی کـه مـــــــرا بـه تــــــو وصـــــــــــــــــل نـگـه مـی دارد را دوســـــــت دارم        .................................................  

اشوب همان حس غریبیست که من دارم وقتی که به لبهای تولبخندنباشد ....

                                       ...................................................................

به سلامتی معرفت برگ های پاییزی که کمرشون زیر کفشامون میشکنه ولی زیر پامونو خالی نمی کنن . . .

                                    ........................................................................

یا انصراف

همیشه از همان ابتدای آشناییمان در هراس چنین روزی بودم و کابوس خداحافظی را میدیدم اکنون شد آنچه نباید میشد خداحافظ دلیل بودنم خداحافظ . . .

                                 ............................................................................

یا انصراف

نشسته ام . . . . __ کجا ؟ کنار همان چاهی که تو برایم کندی . . . عمق نامردی ات را اندازه میگیرم .

یا انصراف

به خدا عشق معامله ی بدیست...که در ان زندگیت را به قیمت هیچ میفروشی

آخر سر هم چیزی بنام اعتماد را از تو میگرند تا شاید خلاصت کنن ولی دریغ از ذره ای رهایی